Japanreis 2011

//Japanreis 2011
Japanreis 20112016-11-04T16:13:54+00:00

Verslag Japanreis oktober – november 2011

Zaterdag 22 oktober

We zijn er weer!!!

Gelijk bij aankomst op het vliegveld van Narita hadden we gelijk weer ‘het Japangevoel’. We blijven nu 1 dag in het authentieke dorpje Narita en net als vorig jaar hadden we de mazzel dat in Narita het jaarlijkse muziekfestival was.

Het volgende gelukje is dat de temperatuur heerlijk is. 24 graden en T-shirtweer!!

Morgenochtend stappen we in de trein naar Tokyo en reizen dan door met de hoge snelheidstrein (Shinkansen) door naar Nagaoka. Tot dan!

Zondag 23 oktober

Zoals ik eerder al aangaf, stond vandaag in het teken van de doorreis naar Nagaoka.

Om even na 10 uur stonden we op het station. In Japan is er een spreekwoord dat zegt…’if the train is late, your watch is wrong! Dat klopt doorgaans ook maaaaaaar het kan ook anders. Op ons treinkaartje (op zich al een ontdekkingsreis om alles te ontcijferen) stond een vertrektijd van 10:23 . Op het vertrekbord staat ergens nergens een trein die om 10:23 vertrekt!! En dan word ik toch een beetje zenuwachtig! 3x vragen en 3x een ander antwoord en nog 7 minuten te gaan (conform het motto van if the train…… . Maar geen train is ook geen optie!

Gelukkig kan er toch iemand uitkomst bieden. De vertrektijd wordt 10:44 op een ander perron.

Even later zitten we in de trein……nog niet helemaal relaxed omdat de aansluitingstijd van deze trein op de Shinkansen in Tokyo nu wel wat krapjes gaat worden. We hebben 20 minuten om uit te stappen en om tijdig bij de Joetsu Shinkansen te komen. Gelukkig ging dit nog gemakkelijk en hadden toch wel minstens 20 seconden tijd over want……… if the train is late, your watch is wrong.

Om ongeveer 14:00 uur komen we aan bij Nagaoka. Het miesert een beetje. We hoeven niet lang te wachten voor we door Chris van Ornafish worden opgehaald.

Chris weet te vertellen dat er vandaag een koishow is in Ojiya, nog geen 10 minuten lopen van ons hotel. Dus…. koffers op de kamers en op naar de koishow.

Een koishow in Japan is niet te vergelijken met die in Nederland. Het commerciële aspect is er totaal niet en wat hou je dan nog over……… koi in zakken en bakken.

Om een echte indruk van deze show te krijgen, waren we te laat. Een flink aantal kwekers had de koi al weer meegenomen. We kwamen onderweg al iemand tegen met twee zakken in een bakje op de brommer! Zo kan het ook.

Wat we wel weten is dat Dainischi, evenals vorig jaar, de winnaar was.

Voor vandaag is het weer goed geweest. Morgen gaan we onze eigen koi uitzoeken!

We hebben er zin in!

Maandag 24 oktober

Vandaag onze eerste dag om werkelijk onze eerste koi zoeken.

Het weer speelt lekker mee. Ondanks dat de zon er nog niet is, is het ongeveer 20 graden. De eerste kweker die we bezoeken is Marudo. We hebben hier prachtige koi gezien maar voor een eerste dag hielden we even een slag om de arm. Hierna zijn we door gereden naar Sakazume. Hier wilde ik kijken naar een Ai Goroma. 1 Exemplaar heb ik even ‘in optie’ laten staan.

Daarna ging het door naar Kawakami. Hier kopen we een aantal leuke koi waaronder Beni Kunonryu en Goshiki. Hier een link naar de video.

Tussentijds maken we nog even een korte stop om een mooie privetuin te bekijken. Dit is een in Japanse stijl aangelegde tuin en dat zie je hier toch niet zo heel veel……. prive dan.

Dan gaat het door naar kweker Maruhide. Hier kopen we een aantal Doitsu Sanke en Doitsu Kohaku.

Langzaam is het weer tijd om even ergens te lunchen. Na het eten gaan we naar Torazo. Hier slagen we voor twee mooie Kohaku.

We sluiten de dag af met een bezoek aan Shinoda. Hier slagen we voor twee mooie ginrin variëteiten. Een GR Shiro Utsuri en een GR Showa. Beiden nisai en ongeveer 50-55 cm.

Video van de Ginrin koi … klik hier.

Het is ondertussen na 17 uur en het begint al aardig donker te worden. Tijd om naar het hotel te gaan en dit allemaal weer hier neer te zetten.

Tot morgen!

Dinsdag 25 oktober

Vandaag de derde dag. We vertrekken weer om half negen en een half uurtje later komen we aan bij Nogami Koi Farm. Deze kweker was de winnaar van de All Japan Koi Show en is daarmee één van de groten. Zoals een kampioen zich kan gedragen, heeft hij op dat moment geen tijd (zin?). Dat weet je hier maar nooit. Rest ons om dan maar een paar foto’s te maken.

Dan gaan we door naar de Horoi Koi Farm (beter bekend als Conias.) Op zich hoeven we hier niets te hebben maar het altijd leuk om hier een kijkje te nemen. Even later krijgen we een heerlijke schaal met geschild fruit aangeboden. Het zijn allemaal stukjes nashi. Nashi is een vrucht dat smaakt ergens tussen een zoete appel en een peer (Mona zou er vast wat mee kunnen.) Echt lekker! Bij het vertrek kregen we nog een grote appel aangeboden. Langzaam ging ik denken dat we er misschien erg ongezond uitzagen? euhh, nee, vast niet!

Daarna gaat het door naar kweker Masaki. Hij staat bekend als een echte Asagi kweker. Het is dan ook niet verwonderlijk dat we hier slagen. We kopen een aantal Asagi en daarnaast nog wat “bijvangst” in de vorm van Yamato Nishiki en Shiro Utsuri. Masaki zelf helpt ook mee met scheppen. Dit is wel prettig omdat het ondertussen aardig is gaan regenen.

In de middag gaan we naar Miyatora. Voor een aantal klanten koop ik daar een Hi Utsuri en een Sushuï.

Daarna gaat het door naar mijn “werkgever” (Maruju) van volgende week. Omdat ik hem niet persoonlijk ken, is het wel prettig om eerst even kennis te maken. Daarnaast had ik een klein cadeautje voor hem gekocht in de vorm van een ronde Hollandse Jonge kaas. Ik wist dat hij deze erg lekker vind. Gelijk hebben we natuurlijk ook even een kijkje genomen in de bakken. Als snel is duidelijk waarom hij ook wel ‘de tancho-koning’ wordt genoemd. Prachitge vissen maaaaaaar niet goedkoop!

Als dagafsluiter gaan we naar Sakai Koi Farm. Hier slagen we voor twee mooie koi. 1x een sansai Showa en 1x een Sansai Sanke. We zijn hier erg blij mee. Het is ondertussen al weer donker aan het worden. Sakai nodigt ons uit om nog even wat met hem te drinken.

Onder het genot van een biertje mijmer ik even na over deze dag. “Het is een klus maar somebody has te do it”.

Morgen is er weer een dag… tot dan.

Woensdag 26 oktober

Vanmorgen komt de regen met bakken uit de hemel en aan de lucht te zien, gaat dat gedurende de rest van de dag niet veel beter worden. Jammer maar helaas.

We beginnen vandaag bij Oofuchi. Bij aankomst waren er ook andere klanten van Oofuchi en gingen we naar het koihuis waar zijn betere koi zwemmen. Daar valt mijn oog direct op een Tancho Kohaku waarvan de stip, naar mijn idee, toch wel veel weg heeft van een hartje. Verder lieten we ook nog een Tancho Sanke bowlen. Na even heen en weer bieden, komen we op een voor mij redelijke prijs uit. De deal wordt gesloten. Dus mochten er mannen zijn die hun vrouw willen verwennen met een Tancho met een hartje (altijd een goed excuus om er zelf 1 te bemachtigen)……. dit is je kans!!!

Ik maak nog een paar foto’s van de omgeving en daarna gaat het snel weer verder naar de volgende kweker. Dit is Yamasaki van de Yamasan Koi Farm. Hier slagen we voor een leuke mix van meerdere variëteiten, waaronder Doitsu hariwake en Midori. We lopen ook nog even naar een ander koihuis van Yamasaki. Daar word ik blij verrast met het zien van een hele aardige yonsai Ai Goromo. Om voor mij het feest compleet te maken vind ik ook nog een fantastische Shiro Utsuri.Video van de tancho’s – //youtube.com/watch?v=4mjHy1uNtwA

Na de middag hebben we ook nog een druk programma. We gaan eerst naar Choguro. Hier kopen we een 6-tal Platina Ogon.

Daarna gaan we door naar Maruhiro en Hirasawa. Bij de eerste slagen we voor een aantal erg mooie kastanje bruine Chagoi. Deze zijn doorgaans niet echt gemakkelijk te vinden. Daarna lopen we naar het koihuis van Hirasawa waar ik nog een paar Karashigoi voor klanten moet selecteren. We weten 2 sansai Karashigoi te vinden met een lengte van 60cm+. Volgens mij mooie koi!

ls afsluiting maak ik nog even een foto van het etiket waar de naam Koi-factor op staat maar dan in het Japans. Altijd leuk!

Tot morgen maar weer!

Donderdag 27 oktober

Vandaag staat gelukkig het zonnetje weer te schijnen. Het lijkt er op dat we de regenjas en de paraplu vandaag niet nodig hebben. Heerlijk!

We beginnen vandaag bij Ikarashi. Hier kopen we een aantal mooie Kigoi. Deze zijn nu nog geen anderhalf jaar oud en meten al bijna 40cm. Ze hebben een mooie egale huidskleur en wellicht nog wel meer interressant…. allemaal met rode ogen! Met deze kigoi heb ik een speciale bedoeling. Ik kom hier zo op terug.

Verder wordt het vandaag weinig (lees geen) koi inkopen. We gaan van Ikarashi naar Kase, van Kase naar Isa en van Isa naar Miya. Bij deze laatste had ik vorig jaar mooie Go Sanke geselecteerd maar dit jaar heeft hij vrijwel niets zitten en dat geen wat er is, is al zo ongeveer verkocht. De reden is dat een tijdje geleden heel hard en langdurig heeft geregend. een aantal van zijn mudponds zijn ten gevolge daarvan ingestort en het water is weggespoeld. Zijn grootste voorraad nisai is daarmee verloren gegaan.

Na de middag wordt het ook weer een rit met veel bezoeken maar geen aankopen. Zo gaan we nog eens naar Hirasawa en ook bij Dainichi gaan we een kijkje nemen. Ik kan dan ook niet zo veel koi laten zien. In plaats daarvan extra foto’s van het landschap.

Dan kom ik nu even terug op de aankoop van vandaag. De Kigoi van Ikarashi.

Wat gaan we doen?

Koi-factor organiseert hiermee een nieuwe Koicompetitie.

Zoals aangegeven zijn deze koi nu nog een anderhalf jaar oud en al bijna 40cm groot. Het wedstrijdelement is het antwoord op de vraag…

Wie heeft er over 2 jaar de grootste Kigoi?

Het aankoopbedrag voor deze Kigoi is € 199,- maaaaaaaaaar de winnaar krijgt het aankoopbedrag van de Kigoi , in september 2013, terug!

Deelname is op volgorde van aanmelding!

Aanmelden kan door een mail te sturen naar info@koi-factor.nl

Video van de Kigoi, klik hier.

Vrijdag 28 oktober

Vandaag was het onze laatste dag van onze gezamenlijke ‘koihunt’. Morgen hebben we tot ongeveer 16 uur geen afspraken. Daarna gaan we naar de Nogyosai Koishow hier in Ojiya. Zondagochtend vertrekken Erwin en Hans al op tijd naar het treinstation op weg naar Narita Airport om vervolgens weer naar huis te gaan. Zelf blijf ik nog tot eind van komende week om een aantal dagen bij Tancho kweker Maruji te werken.

De laatste inkopen doen we vandaag bij Hirasawa. We selecteren een mooi aantal nisai en zowel Erwin als ook Hans kopen zelf nog een mooie sansai Sanke.

Voor de video van de Sanke, klik hier.

Hieronder schrijft Hans nog een stukje over zijn gevoel en belevenis van deze mooie reis.

Hans: Wat een week weer !

5 Dagen koihunten in Japan, voor mij de tweede keer nu en ik weet het nu zeker, ik ben verslaafd !

Er overvalt mij hier een gevoel dat zich moeilijk laat omschrijven.

Niet alleen de kwekers en natuurlijk de onbeschrijfelijk mooie vissen, maar ook de sfeer en adembenemende natuur van Yamakoshi en de onvoorstelbare vriendelijkheid van de mensen, laten me niet meer los.

Het begint bijna “gewoon” te worden, koi van 80cm en meer van een kwaliteit en schoonheid waarbij het hoogste podium op onze koishows een zekerheid is. Je kunt je niet voorstellen hoe het is om over de smalle planken van het immense koihuis van Hirasawa te balanceren tussen tienduizenden koi van wereldklasse (moet je trouwens niet doen na een avondje bieren.)

Als ik bij Dainichi of Isa sta tussen koi van ‘duikboot formaat’, word ik zelfs stil (wel effe fijn toch René?)

Het vertoeven tussen een behoorlijke groep van  bloedverwanten (lees: mensen met allemaal dezelfde koiafwijking) is op zich ook heerlijk. De hele week alleen maar kletsen over die onderwater beesten. Er is natuurlijk ook genoeg om het over te hebben. Begint al bij het ontbijt “heb je die Kohaku bij Torazo gezien” …….hoef ik thuis niet te flikken. En dat gaat de hele dag zo door, tot en met het laatste biertje. Met Engelsen, Belgen, Duitsers, Italianen en ga zo maar door.

Letten jullie even op daar in Brussel: alle Europeanen aan de koi. Zijn de problemen zo opgelost.

Nou, morgen nog een dagje shoppen, naar het koimuseum en dan in de middag naar de koishow, de Nogyosai. Eigenlijk overbodig want de meeste koi hebben we al in de koihuizen zien zwemmen.

En zondag weer treinen en vliegtuigen en zo. Ik wil mijn eigen vijver toch eigenlijk ook weer graag zien.

We hebben weer een heel jaar om over de volgende trip te dromen.

Zaterdag 29 oktober

Vandaag konden we eindelijk een beetje uitslapen…. althans….. wanneer je in het hotel wilt ontbijten, moet dat wel voor 9 uur. Daarna zijn we op pad gegaan. Erwin en Hans wilden nog wat shoppen in het koiwinkeltje. Het weer was prima, met een heerlijk zonnetje. We besloten er een wandeling van te maken.

Onderweg kon ik nog een paar foto’s van de omgeving maken.

In de middag gingen we (eveneens lopend) naar de Nogyosai Koishow. Persoonlijk vond ik het leuk dat prijs van de Grand Champion nu eens niet naar één van de grote en beroemde kwekers ging maar naar Nogami. Hij won met een prachtige Kohaku!

Erwin en Hans konden hun ogen er moeizaam van los maken.

Grand Champion van Nogami.

Dit was het weer voor vandaag. Morgenvroeg om 05:30 worden Erwin en Hans opgehaald en vertrekken weer naar Nederland. We hebben het ontzettend leuk met elkaar gehad en ik zal ze de komende week missen. Fijn dat jullie er waren.

Voor mij gaat het nog even verder maar……………… dat zien we morgen dan wel weer.

Zaterdag 30 oktober

Vandaag stond in het teken van de Nogyosai Koishow in Ojia.

De 1e prijs ging dit jaar naar Nogami met een geweldige Kohaku. Link naar de video.

De 2e prijs was voor Dainichi met een mooie Showa. Link naar de video.

Prijsuitreiking

Dan het officiële

Wat is de enige overeenkomst tussen de  shows in Nederland en hier in Japan? …………..de koi zwemmen in water. Maar verder?

Voor vandaag was dit het weer. Morgen wordt ik om 9 uur bij Maruju verwacht. Kijken wat hij voor mij op het programma heeft staan. In elk geval ligt mijn waadbroek klaar!

Tot morgen!

Maandag 31 oktober

Vandaag was het mijn eerste dag “als medewerker van” Maruju Koi Farm.

Soms kan een eerste dag iets anders verlopen dan verwacht! Iets voor 9 uur was ik op aanwezig. We begonnen met koffie en begonnen gezellig te kletsen over …… koi natuurlijk. Over bloedlijnen, waarin kwaliteit te onderscheiden is en over wat al niet meer. Voor ik het in de gaten had, wat het 12 uur. Het was een hele interessante ochtend maar zwaar werken……???? Het zwaarste was het nog om 3 uur lang in een ruimte van ongeveer 5 bij 5 meter te zitten waar 3 Japenners ernstig zaten te roken. Als nietroker is dat niet echt fijn. Gelukkig compenseerde de inhoud de “luchtdichtheid”.

Net na de middag kwamen er klanten voor Maruju aan. In het begin kon ik daarbij niet helpen dus nam ik de tijd om maar een paar foto’s en een video te maken van de omgeving.

Dat een mudpond niet altijd een mudpond schijnt te zijn, is hier te zien. Het “mud” heeft toch wel behoorlijke trekken van folie!

later kon ik wat helpen bij het wegbrengen en overzetten van de aangekochte koi van de klant. Tegen half 3 was de klant weg en nam Maruju me mee om ergens te lunchen. Tegen 16 uur waren we weer terug en zat “de werkdag” er weer op. Al met al een leuke dag!

Morgenochtend word ik om 8 uur verwacht. Kijken wat deze dag gaat brengen.

Dinsdag 1 november

Vandaag mijn tweede dag bij Maruju Koi Farm. Om 7:30 vertrek ik en krijg een fantastisch ritje voorgeschoteld. De mist hangt nog in de bergen en er komt al een licht zonnetje doorheen. Mistiek of niet? Link naar de video.

Eenmaal aangekomen beginnen we weer met koffie. Na een uurtje – wederom een relaxte start – gaan we in een koihuis waar de tosai Tancho zitten, tosai selecteren voor een shipment naar Tailand. Link naar de video.

Bij het selecteren is het van belang dat de stip niet over de ogen zit en dat het rood ook niet te ver doorloopt over de kop naar de rug.

Tegen de middag zijn we klaar en maken we ons klaar om voor een andere klus. Op ongeveer een uur rijden ligt een mudpont die moet worden ontdaan van alle plantenbegroeiing. Deze mudpond ligt in een volledig ander ogende omgeving als die bij Maruju zelf. Link naar de video.

We zijn ongeveer twee uurtjes met deze bezig. Het mooie is dat in deze mudpond 13 yonsai koi zwemmen die we morgen ui de mudpond gaan halen. Toch nog een ikeage dit jaar! Leuk!!!

Na de schoonmaakklus gaat het weer een uurtje terug. Eenmaal aangekomen is het ondertussen weer rond 16 uur. We spoelen de materialen even schoon en nemen nog een kopje koffie alvorens de dag (voor mij) wordt afgesloten. Morgenochtend word ik om 8 uur opgehaald voor mijn derde en laatste dagje.

Nog even wat over de tancho’s en Maruju. Deze twee zijn eigenlijk onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zeg je Tancho, dan zeg je Maruju. Maruju produceert jaarlijks tussen de 10 en de 15 duizend koi. Ongeveer 3/4 daarvan is Tancho. Van deze variëteit moet maruju het dan ook hebben. Maruju beschikt namelijk over ouderdieren die uitsluitend Shiro Muji en Tancho Kohaku voortbrengen. Dit betekent dat de eerste voorzichtige verschijnselen van raszuiverheid zich beginnen te manifesteren. Patroon werd tot op heden als puur toeval beschouwd. Tussen de normale Kohaku-kweek komen sporadisch wat Tancho voor. Kruis je twee Tancho Kohaku, dan zal de kans nog iets groter zijn op wat meer Tancho, maar zal het gros van de wit/rode nakomelingen (naast allerlei andere variëteiten) nog steeds “gewone” Kohaku zijn. Hier wordt dus even glashard beweerd dat de nakomelingen uit de Tanchokweek of helemaal wit zijn, of dat ze helemaal wit zijn met een rode vlek op de kop (en nergens anders een rood patroon vertonen). Zoals u misschien weet, spreken we bij koi niet over rassen, maar over variëteiten. Het verschil is dat bij een ras de nakomelingen allen gelijk aan de ouderdieren. Een koppel Siamese katten zal geen Perzische katten baren. Tussen de kweek van twee Showa kun je echter wel allerlei andere nakomelingen verwachten dan alleen Showa (bijvoorbeeld Shiro Muji, Shiro Utsuri, Hi Utsuri). We spreken dan van een variëteit. Bij goudvissen kennen we weer wel rassen. De red cap, eigenlijk de Tancho onder de goudvissen, is raszuiver en produceert dus uitsluitend witte nakomelingen met een rode bol op de kop. Dit komt doordat men met het veredelen van goudvissen al enkele duizenden jaren bezig is, terwijl de serieuze koikweek “pas” een dikke 100 jaar bestaat. Maruju is dus hard op weg het zoveelste succes neer te gaan zetten en reken maar dat er grote belangstelling is voor de ouderdieren van deze farm. Nog een groot voordeel van de Tancho bloedlijn is, dat de Tanchovlek zeer stabiel is. Vanaf Nisai zal de vlek zelden vervagen of zelfs verdwijnen. Wel moet worden vermeld, dat de Tancho lang niet allemaal een perfecte bol vertonen. Veel koi zijn alsnog waardeloos omdat de rode vlek te klein, te groot, verkeerd gevormd of verkeerd geplaatst is. (bron KOI2000)

Morgen mijn laatste dag bij Maruju.

 Woensdag 2 november

Vandaag mijn laatste dagje bij Maruju Koi Farm. Vanmorgen gaan de de mudpond afvangen die we gisteren hebben schoongemaakt. Deze keer is het niet afvangen met het sleepnet zoals dat over het algemeen het geval is. Nee, deze keer wordt het “gewoon” de koi vangen met het net!!! En dat is niet zo gemakkelijk!!! Het water is weliswaar nog maar zo’n 50 cm diep en niet meer zo heel breed maar onder dit water zit ook nog een modderlaag van soms tot aan de knieën….. en dat loopt niet erg gemakkelijk, kan ik je zeggen! Link naar een video.

Uiteindelijk lukt het toch om ze allemaal te vangen. Een aantal maanden geleden zijn in deze vijver 16 yonsai geplaatst. Eerder zijn er al 3 dood gegaan en ook nu komen we niet aan 13 koi maar aan 12. Conclusie 25% is niet uit de mudpond gekomen. Dit is erg veel. Volgens Matzuke ligt de oorzaak in het vele water wat een tijdje terug is gevallen. Daarnaast is het een nieuwe mudpond en ook dat geeft het eerste jaar soms problemen.

We gaan weer een uurtje rijden. Onderweg maak ik nog wat foto’s van de omgeving.

Eenmaal terug moet er eerst een opvangbassin gevuld worden. Het bassin heeft een doorsnede van 3 meter en er moet ongeveer 60cm water in. Thuis, met ons leidingsysteem, zou dat snel een paar uurtjes duren. Nu is dit in ongeveer 10 minuten gepiept. Met een waterstraal met een doorsnede van 6 cm gaat dit snel. Dit wil ik ook wel in de winkel!

Na de middag hoor ik tot mijn verrassing dat we nog een mudpond af gaan vangen. Link naar de video.

Het is een kleine mudpond waar twaalf 5-jarige koi in zwemmen. Gelukkig wordt het dit keer met een sleepnet gedaan!

Al met al was het geweldig dit mee te mogen maken.

Morgen verlaat ik “het Mekka van de koi” weer en na een nachtje in Narita, kom ik dan vrijdagavond weer aan in Nederland. Hier was het heerlijk maar ook weer geweldig om straks thuis te zijn.

Allemaal bedankt voor het lezen en de leuke reacties. Graag tot ziens in de winkel.

Cart Item Removed. Undo
  • No products in the cart.